De verleiding is groot om Jezus uitsluitend als Gods Zoon te zien en dan te vergeten dat Hij hier op aarde toch volkomen mens is geweest. Wanneer wij Hem alleen als Gods Zoon zien, dan beseffen wij niets van Zijn enorme lijden in de Hof van Getsemane, waar de angst niet zo zeer voor het sterven als wel voor het door God verlaten te zullen worden, zo groot werd, dat het bloed Hem door de poriën perste!
Nee, noch bij de verzoeking in de woestijn, noch bij Zijn strijd in deze Hof is sprake van een zinloze show, waarvan de uitslag al van te voren zeker was.
Jesaja had toen al begrepen dat het voor de Knecht des HEREN een moeitevol lijden zou worden, maar omdat Hij volhard heeft tot het einde, heeft Hij met vreugde de gevolgen ervan gezien tot verzadiging toe.
Want omdat Hij Zelf de Waarheid was, heeft Hij, als de Rechtvaardige, velen rechtvaardig gemaakt. En de ongerechtigheid, die scheiding maakte tussen God en de mens, heeft Hij weggedragen aan het kruis van Golgota!
Maar de verlossing die Hij teweeg bracht, maakt ons niet alleen vrij van de zondeschuld, maar verheft ons tot Zijn vrienden en tot mede-dienstknechten van God.
En zoals Hij in alle dingen aan ons gelijk is geworden, doch zonder te zondigen (Heb.4:15), zo zal Zijn vreugde pas volmaakt zijn als wij door Hem in alles aan Hem gelijk zullen zijn (1Joh.4:17). Want toen Hij Zijn leven heeft uitgegoten in de dood aan het kruis, toen heeft Hij al deze schande op Zich genomen, ziende op de vreugde die daarvan het gevolg zou zijn: dat Hij Zijn heerlijkheid met velen zou delen (Heb.12:2)!